z albumu domowego - 16 latek

Tradycyjnie jak co roku robie temu wspaniałemu chłopakowi sesje urodzinową.  Nie spodziewłnam sie że czas tak szybko leci i mam już zamiast uroczego malucha wspaniałego młodego mężczyznę 

 

Benidorm

Wyobraź sobie miasto, gdzie plaże spotykają się z lasem drapaczy chmur. Benidorm to nie tylko wakacyjny hit Costa Blanca, ale prawdziwy fenomen – ma więcej wieżowców na mieszkańca niż Nowy Jork! Dawna rybacka wioska dziś przyciąga miliony turystów dzięki złotym plażom i nocnemu życiu.
Wejdź na Cruz de Benidorm (punkt widokowy przy ul. Taywan) – 20-minutowa ścieżka w parku Serra Gelada i masz 360° panoramy: skyline miasta, obie plaże, morze i góry Puig Campana. Zachód słońca nad wieżowcami? Magia! Dołączam zdjęcie z tego miradoru – idealnie oddaje urok Benidormu.

 

Castillo de la Atalaya

Zamek w Villenie, znany jako Castillo de la Atalaya, to imponująca forteca o bogatej historii sięgającej XII wieku. Położony na wzgórzu w Sierra de la Villa, góruje nad malowniczym miastem w prowincji Alicante, będąc jednym z najlepiej zachowanych przykładów architektury militarnej z czasów arabskich.

Pochodzenie arabskie

Zamek zbudowali muzułmańscy władcy z dynastii Almohadów pod koniec XII wieku, prawdopodobnie przed 1172 rokiem, jako strategiczny punkt obronny chroniący mieszkańców przed najazdami. Forteca ma koncentryczny układ z podwójnymi murami wzmocnionymi dwunastoma basztami, bez fosy, co było typowe dla ówczesnej architektury. Najstarsze fundamenty wieży głównej (Torre del Homenaje) pochodzą z tego okresu, a na pierwszym piętrze zachowało się unikatowe gwiaździste sklepienie żebrowe z glinobitki – rzadki przykład w hiszpańskich zamkach.
Podbój chrześcijański

W 1240 roku król Aragonii Jakub I zdobył Villenę i zamek z rąk muzułmanów, co stało się przełomem w rekonkwiście regionu. Trzy lata później, w 1243 roku, na mocy traktatu z Almizry miasto przeszło pod panowanie Kastylii, a zamek stał się rezydencją królewską i symbolem władzy chrześcijańskiej. W XV wieku fortecę odnowiono i rozbudowano, dodając kamienne ciosy oraz narożne wieżyczki wspornikowe.
Czasy średniowiecznych lordów

W XIV wieku zamek był własnością Jana Manuela, syna króla Ferdynanda III Kastylijskiego, który tu rezydował i wprowadzał ulepszenia. Później przeszedł w ręce jego syna, don Juana Manuela – słynnego pisarza, autora "El Conde Lucanor", który tworzył swoje dzieła w murach twierdzy. W XV wieku zamieszkiwał go Henryk, markiz de Villena, kastylijski uczony i tłumacz, oskarżony o herezję i czarnoksięstwo – jego prace spalono na rozkaz króla Jana II.
Wojny i restauracja

Zamek odegrał kluczową rolę w wojnie o sukcesję hiszpańską oraz w wojnie o niepodległość przeciw Napoleonowi, służąc jako punkt strategiczny. W 1958 roku rozpoczęto prace konserwatorskie pod kierunkiem archeologa Jose Marii Soler Garcii, dzięki którym dziś forteca jest w doskonałym stanie i otwarta dla zwiedzających. Wysoka na 28 metrów Torre del Homenaje z unikatowym sklepieniem to największa atrakcja, oferująca panoramiczną widok na okolicę

 

spacerkiem po Costa Blanka - różowe jezioro

Różowe jezioro w Torrevieja to jedna z najpiękniejszych i najbardziej zaskakujących atrakcji w rejonie Costa Blanca. Położone w malowniczym parku naturalnym Las Lagunas de La Mata y Torrevieja, zachwyca nie tylko niezwykłym kolorem wody, lecz także swoim znaczeniem ekologicznym i zdrowotnym.
Skąd bierze się różowy kolor?

Różowe zabarwienie laguny to efekt działania mikroalg Dunaliella salina oraz bakterii halofilnych, które w wysokim zasoleniu produkują czerwone barwniki. W połączeniu z silnym hiszpańskim słońcem nadają one wodzie spektakularny, różowo-fioletowy kolor. To zjawisko szczególnie dobrze widoczne w upalne letnie dni, gdy woda jest bardziej skoncentrowana.
Historia i znaczenie

Laguny Torrevieja i La Mata od wieków były wykorzystywane do wydobycia soli. Już w średniowieczu stanowiły ważne źródło dochodu dla regionu, a dziś nadal funkcjonują tu solanki, które produkują jedną z najbardziej cenionych soli stołowych w Europie. Jezioro wciąż jest objęte ochroną jako część parku naturalnego, co pozwala zachować jego unikalne ekosystemy.
Zdrowotne właściwości

Wysokie zasolenie jeziora można porównać do słynnego Morza Martwego. Powietrze bogate w jod, sól i minerały wpływa korzystnie na drogi oddechowe, skórę i ogólne samopoczucie. Mieszkańcy i turyści często spacerują wzdłuż brzegu laguny, aby czerpać korzyści z tego naturalnego mikroklimatu.
Flora i fauna

Laguna jest również ważnym siedliskiem dla ptaków wędrownych. Można tu zobaczyć flamingi, które szczególnie chętnie odwiedzają różowe jezioro, wtapiając się kolorystycznie w jego krajobraz. Oprócz nich spotkać można dziesiątki innych gatunków ptactwa wodnego, co sprawia, że to doskonałe miejsce dla miłośników ornitologii i fotografii przyrodniczej. Niestety jak tam byłam nie było ani jednego ptaka. Podobno jest ich więcej wiosna, ale wtedy woda jest mniej różowa.
Jak zwiedzać różowe jezioro?

Bezpośrednie kąpiele w jeziorze są niedozwolone, ponieważ jest ono chronionym rezerwatem przyrody. Najlepszym sposobem na podziwianie laguny jest spacer trasami wokół parku lub udział w wycieczce z przewodnikiem. W niektórych okresach organizowane są również specjalne wycieczki kolejką turystyczną, które prowadzą w okolice soli i pozwalają przyjrzeć się bliżej naturalnym procesom jej pozyskiwania.
Dlaczego warto je zobaczyć?

Różowe jezioro w Torrevieja to miejsce, które łączy w sobie magię natury, historię i walory zdrowotne. To jedna z najczęściej fotografowanych atrakcji Costa Blanca, która na długo pozostaje w pamięci każdego odwiedzającego. Spacer wokół laguny, zachód słońca odbijający się w różowej tafli wody i możliwość obserwacji flamingów to doświadczenia, których nie da się zapomnieć.

 

spacerkiem po Alicante - Playa del Postiguet

Playa del Postiguet to najbardziej rozpoznawalna plaża w Alicante, położona u stóp zamku Santa Bárbara i zaledwie kilka minut spacerem od historycznego centrum miasta. Jest symbolem nadmorskiego stylu życia mieszkańców, a jej złocisty piasek i turkusowa woda od lat przyciągają zarówno turystów, jak i lokalnych miłośników odpoczynku.
Historia i ciekawostki

Nazwa plaży pochodzi od „el Postigo” – małej bramy w dawnych murach miasta, którą wchodzono do Alicante; tę nazwę przejęła później zarówno cała ulica, jak i sama plaża. Jeszcze sto lat temu wybrzeże było głównie kamieniste i wykorzystywane przez rybaków, a ze stolicy Hiszpanii docierały tu specjalne pociągi rekreacyjne, przez co miejsce to nazywano żartobliwie „plażą Madrytu”. Dziś podczas lokalnych fiest – zwłaszcza Las Hogueras de San Juan – Postiguet staje się areną spektakularnych ognisk i pokazów fajerwerków.
Atrakcje i udogodnienia

Playa del Postiguet tętni życiem o każdej porze dnia i roku. Oferuje:
rozległy pas złotego piasku o długości prawie 900 metrów,
czystą wodę, stale nagradzaną Błękitną Flagą za jakość i bezpieczeństwo,
infrastrukturę przyjazną rodzinom, seniorom i osobom z niepełnosprawnościami – są tu przebieralnie, toalety, bary, natryski, wynajem leżaków i parasoli.

Tuż obok znajduje się promenada Paseo de Gómiz, gdzie palmowy cień, lokalne restauracje i kawiarnie tworzą idealne tło do popołudniowego spaceru lub kolacji z widokiem na morze. Dla aktywnych dostępne są strefy sportowe, place zabaw i możliwość uprawiania sportów wodnych – od kajaków po SUP i siatkówkę plażową.
Niezapomniane widoki

Najpiękniejsza panorama rozciąga się z murów zamku Santa Bárbara – to najlepsze miejsce, by podziwiać całą szerokość plaży i zatokę Alicante, zwłaszcza o zachodzie słońca. Warto też przespacerować się do znanej promenady Explanada de España, oddalonej zaledwie o kilka minut.
Plaża pełna życia nocą

Latem Playa del Postiguet to miejsce spotkań – wieczorami przy blasku latarni romantyczne pary i rodziny spacerują promenadą, a na samej plaży często można spotkać ulicznych artystów, posłuchać muzyki na żywo lub zobaczyć pokaz tańca. W chłodniejsze miesiące staje się cichym azylem dla tych, którzy szukają spokoju i kojącego szumu fal.
Wskazówka praktyczna

Plaża znajduje się praktycznie w centrum miasta, więc dojazd jest bardzo łatwy – pieszo, tramwajem (przystanek Mercado lub Puerta del Mar), a w sezonie parkując tuż obok.

Playa del Postiguet jest żywą wizytówką Alicante – tu historia przeplata się z relaksem, a miejska wygoda spotyka śródziemnomorski luz. To idealne miejsce, by poczuć klimat Costa Blanca – zarówno od strony lokalnych barów z tapas, jak i szerokiej, słonecznej plaży

spacerkiem po wyspie Tabarca

Tabarca to niewielka, malownicza wyspa położona na Morzu Śródziemnym, około 15 km na południe od Alicante i 4 km od wybrzeża Santa Pola, w regionie Costa Blanca. Jest to największa i jedyna zamieszkana wyspa Wspólnoty Autonomicznej Walencji, a zarazem najmniejsza zamieszkana wyspa Hiszpanii. Jej długość wynosi około 1800 m, a szerokość maksymalna to 380–400 m. Powierzchnia wyspy to zaledwie 0,3 km².Tabarca administracyjnie należy do miasta Alicante. W rzeczywistości jest częścią małego archipelagu, w skład którego wchodzi kilkanaście niezamieszkanych wysepek i skał.

Tabarca ma niezwykle ciekawą historię. W starożytności znana była Grekom i Rzymianom, a przez wiele wieków była kryjówką piratów berberyjskich, którzy napadali na wybrzeża Hiszpanii. Dopiero w XVIII wieku, za panowania króla Karola III, wyspa została odbita z rąk piratów, ufortyfikowana i zasiedlona przez osadników pochodzenia liguryjskiego z włoskiej Tabarki w Tunezji, których Hiszpanie wykupili z niewoli. Stąd też pochodzi nazwa Nueva Tabarca. Wtedy też powstały charakterystyczne mury obronne, latarnia morska, kościół oraz rybacka zabudowa, które do dziś można podziwiać na wyspie.

Tabarca i otaczające ją wody objęte są ochroną – utworzono tu rezerwat morski, aby chronić unikalną faunę i florę, w tym endemiczne gatunki ryb, krabów i koralowców. Wschodnia część wyspy to niezamieszkany teren z wydmową roślinnością i lęgowiskami ptaków. Na Tabarce obowiązuje zakaz zbierania roślin i zwierząt oraz ograniczenia dotyczące sportów wodnych. Morze wokół wyspy jest krystalicznie czyste, co czyni Tabarcę rajem dla miłośników snorkelingu i nurkowania.
Życie na wyspie i atrakcje

Na stałe mieszka tu około 50–70 osób. W sezonie letnim Tabarca przyciąga nawet do 3000 turystów dziennie, choć poza sezonem panuje tu spokój i kameralna atmosfera.

Wyspa podzielona jest na dwie części:
Wschodnia – niezamieszkana, z latarnią morską, ruinami fortu, cmentarzem i lęgowiskami ptaków.
Zachodnia – zamieszkana, z kolorowymi domami rybackimi, ryneczkiem, kościołem, restauracjami i barami, a także muzeum poświęconym historii wyspy.
Na Tabarce nie ma samochodów – całą wyspę można zwiedzić pieszo w około dwie godziny.

Słynie ona również z lokalnej kuchni – szczególnie warto spróbować tradycyjnego dania caldero, czyli rybnego gulaszu.
Ciekawostki
Tabarca została uznana za Narodowy Pomnik Historyczny i Artystyczny w 1964 roku, a od 1986 roku jest rezerwatem morskim.
Wyspa oferuje piękne plaże, a jedna z nich została wyróżniona jako jedna z najpiękniejszych w Hiszpanii.
Na Tabarce nie ma dużych hoteli, co sprzyja spokojnemu wypoczynkowi.

Jak się dostać?
Na wyspę można dostać się promem lub łodzią z Alicante, Santa Pola czy Torrevieja. Rejs trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut, w zależności od miejsca startu.

Tabarca to niezwykłe miejsce, gdzie historia, natura i lokalna kultura tworzą niepowtarzalny klimat. Idealna na jednodniową wycieczkę, szczególnie poza sezonem, gdy można poczuć, jak czas naprawdę się tu zatrzymał.