Castillo de la Atalaya

Zamek w Villenie, znany jako Castillo de la Atalaya, to imponująca forteca o bogatej historii sięgającej XII wieku. Położony na wzgórzu w Sierra de la Villa, góruje nad malowniczym miastem w prowincji Alicante, będąc jednym z najlepiej zachowanych przykładów architektury militarnej z czasów arabskich.

Pochodzenie arabskie

Zamek zbudowali muzułmańscy władcy z dynastii Almohadów pod koniec XII wieku, prawdopodobnie przed 1172 rokiem, jako strategiczny punkt obronny chroniący mieszkańców przed najazdami. Forteca ma koncentryczny układ z podwójnymi murami wzmocnionymi dwunastoma basztami, bez fosy, co było typowe dla ówczesnej architektury. Najstarsze fundamenty wieży głównej (Torre del Homenaje) pochodzą z tego okresu, a na pierwszym piętrze zachowało się unikatowe gwiaździste sklepienie żebrowe z glinobitki – rzadki przykład w hiszpańskich zamkach.
Podbój chrześcijański

W 1240 roku król Aragonii Jakub I zdobył Villenę i zamek z rąk muzułmanów, co stało się przełomem w rekonkwiście regionu. Trzy lata później, w 1243 roku, na mocy traktatu z Almizry miasto przeszło pod panowanie Kastylii, a zamek stał się rezydencją królewską i symbolem władzy chrześcijańskiej. W XV wieku fortecę odnowiono i rozbudowano, dodając kamienne ciosy oraz narożne wieżyczki wspornikowe.
Czasy średniowiecznych lordów

W XIV wieku zamek był własnością Jana Manuela, syna króla Ferdynanda III Kastylijskiego, który tu rezydował i wprowadzał ulepszenia. Później przeszedł w ręce jego syna, don Juana Manuela – słynnego pisarza, autora "El Conde Lucanor", który tworzył swoje dzieła w murach twierdzy. W XV wieku zamieszkiwał go Henryk, markiz de Villena, kastylijski uczony i tłumacz, oskarżony o herezję i czarnoksięstwo – jego prace spalono na rozkaz króla Jana II.
Wojny i restauracja

Zamek odegrał kluczową rolę w wojnie o sukcesję hiszpańską oraz w wojnie o niepodległość przeciw Napoleonowi, służąc jako punkt strategiczny. W 1958 roku rozpoczęto prace konserwatorskie pod kierunkiem archeologa Jose Marii Soler Garcii, dzięki którym dziś forteca jest w doskonałym stanie i otwarta dla zwiedzających. Wysoka na 28 metrów Torre del Homenaje z unikatowym sklepieniem to największa atrakcja, oferująca panoramiczną widok na okolicę

 

spacerkiem po Alicante - Zamek św. Barbary w Alicante

🏰 Zamek św. Barbary w Alicante — strażnik nad Morzem Śródziemnym

Na szczycie skalistego wzgórza Benacantil, które przypomina profil śpiącego olbrzyma, wznosi się majestatyczny zamek św. Barbary — jedna z najbardziej imponujących twierdz Hiszpanii. Od ponad tysiąca lat spogląda na błękitne wody Morza Śródziemnego, będąc niemym świadkiem burzliwej historii regionu.

🌙 Korzenie arabskie i legenda o świętej Pierwsze fortyfikacje powstały tu w IX wieku, gdy ziemie te znajdowały się pod panowaniem muzułmańskim. Arabowie zbudowali warownię, która miała chronić miasto al-Laqant przed najazdami od strony morza. Jednak to dzień 4 grudnia 1248 roku przesądził o nazwie zamku — wtedy to książę Alfons Kastylijski zdobył twierdzę z rąk Maurów, a ponieważ był to dzień św. Barbary, nadał jej imię patronki.

🛡️ Rozbudowa i złoty wiek W kolejnych wiekach zamek był wielokrotnie rozbudowywany. W XVI wieku, za panowania Filipa II, dodano potężne bastiony i kazamaty, przystosowując twierdzę do nowoczesnej artylerii. Zamek stał się nie tylko punktem obronnym, ale też symbolem potęgi hiszpańskiej monarchii.

⚔️ Wojny, więzienie i zapomnienie Zamek św. Barbary był świadkiem wielu konfliktów — od wojen sukcesyjnych po bombardowania w XVIII wieku. W XIX wieku przestał pełnić funkcję militarną i został przekształcony w więzienie. Przez lata popadał w zapomnienie, aż w XX wieku rozpoczęto jego renowację.

🌅 Dziś — panorama historii i morza Obecnie zamek jest otwarty dla zwiedzających. Spacerując po jego murach, można podziwiać panoramiczne widoki na Alicante, port i bezkresne morze. W podziemiach znajdują się wystawy archeologiczne, a w letnie wieczory odbywają się koncerty i spektakle, które ożywiają kamienne dziedzińce.

🧙‍♀️ Ciekawostka: duchy i legendy Według lokalnych opowieści, w zamku można spotkać ducha arabskiej księżniczki Zahary, która zakochała się w chrześcijańskim rycerzu. Ich miłość była zakazana, a tragiczny koniec sprawił, że jej dusza ponoć wciąż błąka się po murach twierdzy, szukając ukochanego…

spacerkiem po Alicante - Ayuntamiento

Ayuntamiento de Alicante – spacerem po sercu miasta

W centrum Alicante, na reprezentacyjnym Plaza del Ayuntamiento, wznosi się imponujący ratusz miejski – Ayuntamiento. To barokowy budynek z XVIII wieku, który jest nie tylko siedzibą władz lokalnych, ale prawdziwą wizytówką i symbolem miasta.
Fasada pełna detali i historii

Już z daleka przykuwa uwagę bogato zdobiona fasada budynku. Zwieńczona dwoma wieżami o symetrycznym kształcie, ozdobiona jest licznymi roślinnymi girlandami, które zdobią okna i drzwi. Na zdjęciach widoczne są rzeźby i dekoracje o formie liści i owoców, typowe dla barokowego stylu, nadające budynkowi elegancki i klasyczny charakter.

Centralnym punktem fasady jest herb miasta Alicante, który podkreśla rangę tego miejsca i tożsamość historyczną mieszkańców.
Wnętrza pełne historii i sztuki

Wejście do Ayuntamiento wprowadza nas do przestronnej klatki schodowej z marmurową posadzką i ornamentami, gdzie zaraz przy schodach zwraca uwagę złota rzeźba św. Jana Chrzciciela autorstwa Salvadora Dalego. To niezwykłe dzieło sztuki nowoczesnej doskonale współgra z historycznym wnętrzem, tworząc wyjątkowy kontrast.

Schody prowadzą do reprezentacyjnej Sali Obrad – Salón de Plenos, gdzie odbywają się oficjalne posiedzenia rady miejskiej. Na zdjęciach widać eleganckie drewniane meble, kryształowe żyrandole i klasyczne dekoracje, które niemal przenoszą w czasie do barokowych ceremonii. Tuż obok znajduje się słynna Błękitna Sala (Salón Azul) – miejsce oficjalnych uroczystości, które zachwyca delikatnym, stylowym wystrojem oraz portretami dawnych burmistrzów.

Nie można pominąć „Cota Cero” – symbolicznego punktu zerowego wysokości nad poziomem morza całej Hiszpanii, który zaznaczony jest na marmurowej posadzce przy głównych schodach.
Plac przed ratuszem – serce miejskiego życia

Plac Ayuntamiento to serce Alicante, miejsce licznych wydarzeń, festiwali i spotkań mieszkańców. Otoczony kawiarniami i restauracjami, tętni życiem przez cały dzień. To tutaj odbywają się lokalne święta, jak Hogueras de San Juan, które przyciągają tysiące ludzi i niosą magię hiszpańskich tradycji.

Zwiedzając Ayuntamiento, warto zatrzymać się dłużej — zarówno na zewnątrz podziwiając misterną fasadę, jak i wewnątrz, by poczuć ducha Alicante poprzez sztukę i historię. Ta wizytówka miasta łączy przeszłość z nowoczesnością i stanowi obowiązkowy punkt każdej wycieczki po Alicante.

 

spacerkiem po wyspie Tabarca

Tabarca to niewielka, malownicza wyspa położona na Morzu Śródziemnym, około 15 km na południe od Alicante i 4 km od wybrzeża Santa Pola, w regionie Costa Blanca. Jest to największa i jedyna zamieszkana wyspa Wspólnoty Autonomicznej Walencji, a zarazem najmniejsza zamieszkana wyspa Hiszpanii. Jej długość wynosi około 1800 m, a szerokość maksymalna to 380–400 m. Powierzchnia wyspy to zaledwie 0,3 km².Tabarca administracyjnie należy do miasta Alicante. W rzeczywistości jest częścią małego archipelagu, w skład którego wchodzi kilkanaście niezamieszkanych wysepek i skał.

Tabarca ma niezwykle ciekawą historię. W starożytności znana była Grekom i Rzymianom, a przez wiele wieków była kryjówką piratów berberyjskich, którzy napadali na wybrzeża Hiszpanii. Dopiero w XVIII wieku, za panowania króla Karola III, wyspa została odbita z rąk piratów, ufortyfikowana i zasiedlona przez osadników pochodzenia liguryjskiego z włoskiej Tabarki w Tunezji, których Hiszpanie wykupili z niewoli. Stąd też pochodzi nazwa Nueva Tabarca. Wtedy też powstały charakterystyczne mury obronne, latarnia morska, kościół oraz rybacka zabudowa, które do dziś można podziwiać na wyspie.

Tabarca i otaczające ją wody objęte są ochroną – utworzono tu rezerwat morski, aby chronić unikalną faunę i florę, w tym endemiczne gatunki ryb, krabów i koralowców. Wschodnia część wyspy to niezamieszkany teren z wydmową roślinnością i lęgowiskami ptaków. Na Tabarce obowiązuje zakaz zbierania roślin i zwierząt oraz ograniczenia dotyczące sportów wodnych. Morze wokół wyspy jest krystalicznie czyste, co czyni Tabarcę rajem dla miłośników snorkelingu i nurkowania.
Życie na wyspie i atrakcje

Na stałe mieszka tu około 50–70 osób. W sezonie letnim Tabarca przyciąga nawet do 3000 turystów dziennie, choć poza sezonem panuje tu spokój i kameralna atmosfera.

Wyspa podzielona jest na dwie części:
Wschodnia – niezamieszkana, z latarnią morską, ruinami fortu, cmentarzem i lęgowiskami ptaków.
Zachodnia – zamieszkana, z kolorowymi domami rybackimi, ryneczkiem, kościołem, restauracjami i barami, a także muzeum poświęconym historii wyspy.
Na Tabarce nie ma samochodów – całą wyspę można zwiedzić pieszo w około dwie godziny.

Słynie ona również z lokalnej kuchni – szczególnie warto spróbować tradycyjnego dania caldero, czyli rybnego gulaszu.
Ciekawostki
Tabarca została uznana za Narodowy Pomnik Historyczny i Artystyczny w 1964 roku, a od 1986 roku jest rezerwatem morskim.
Wyspa oferuje piękne plaże, a jedna z nich została wyróżniona jako jedna z najpiękniejszych w Hiszpanii.
Na Tabarce nie ma dużych hoteli, co sprzyja spokojnemu wypoczynkowi.

Jak się dostać?
Na wyspę można dostać się promem lub łodzią z Alicante, Santa Pola czy Torrevieja. Rejs trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut, w zależności od miejsca startu.

Tabarca to niezwykłe miejsce, gdzie historia, natura i lokalna kultura tworzą niepowtarzalny klimat. Idealna na jednodniową wycieczkę, szczególnie poza sezonem, gdy można poczuć, jak czas naprawdę się tu zatrzymał.